زنان ناتباهکار بی آهِ یار ...

چو "زنید"

فقط عشوه و ناز

کرشمه، ادا

برای جوش هوس ها

ـ بدون شتاب ـ

 و جوش هوی

 ـ چو جوشش چشمه یِ آب ـ

  سکوت به جا

 ـ چو حسّ نهایی لذّتِ "خواب"،

 میانِ آغُش عشق حقیقی ناب ـ

 ـ چو "زنید" ـ

 و رامش و شوق

 چو "زنید"، فزای و بیآغاز

 که مرد شمای

به غایتِ آز

 نیاز به تو آرَد و کُلّ وجود

 به قامت و هیکل ساز تو

 درنهایتِ لذّت هردوانه سپارَد

زن شعله ای است که عشوه هایش اُبُهَّت مردانگی را به آتش بِکِشاند، نه اینکه گند به مرد بزند و در گنداب درد و غصه بمانَد!!

/ 0 نظر / 12 بازدید